เนื้อหาทั้งหมดในบล็อกนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ โรงเรียนลูกบาศก์ ท่านสามารถติดตามรายละเอียดได้ที่ บล็อกหลักของโรงเรียน

[CS MS] ไม่แน่ใจ

posted on 17 Jul 2011 02:30 by roxascs in Ms
[CS MS] ไม่แน่ใจ

ผู้ร่วมเหตุการณ์ : ตรอง ไวท์ รุจ
ผู้ถูกกล่าวถึง : รัม ตรี เมย์


เหตุการณ์ก่อนหน้า
MS : Initiate
[CS-MS] Cause..
[CS-MS]  Why ??
[CS-MS] เริ่มปัญหา



------------------------------------------------------------------------------------------




อากาศร้อนคอยแผดเผาสันหลังยาวๆของผม
“ร้อนชิบหายเลยเว้ย”
ผมขยุ้มเสื้อตีโป่ง เหงื่อท่วมตัวไม่ต่างจากลูกหมาตกน้ำซักเท่าไหร่
ไอติมในมือกำลังละลายแพ้แสงแดดจ้าตอนเที่ยงๆ ผมรีบเอา “ของฟรี” กลับไปให้ไอ้ไวทยาเพื่อนเลิฟ
โดยหวังว่า “ของฟรี” ที่ผมเอามาฝากมันจะยัดลงไปให้หมด

“อ่อ....แสดงว่ามันต้องมีมากกว่านั้น?”  เสียงกวนประสาทอย่างที่ผมกำลังจะด่ากลับไปด้วยความคะนองปาก

พลันหยุดชะงักลง

“คงมีแต่นายที่คิดอะไรแบบนี้ออกมาได้” น้ำเสียงไม่พอใจของไอ้ตรองดังขึ้น

“หมายความว่ายังไงวะ”
“หมายความว่า มีแต่นายเท่านั้นแหละ ที่คิดเรื่องพวกนี้ออกมาได้น่ะ”

เรื่องพรรค์ไหนของพวกมันวะ...

“พูดวกวนทำไมว่ะ …ประเด็นมันอยู่แค่ว่า ทำหรือไม่ได้ทำ”
“ฉันทำ... ก็แค่... ตอบแทนที่.........แล้วทั้งหมดที่ฉันทำ มันไม่ได้เรียกว่าจีบ”

ผมได้ยินไม่ค่อยชัดนัก แต่...เท่าที่ได้ยินแล้ว ใครจีบใคร...

“ตอบแทนว่างั้น?” เสียงไวทยาติดจะหยันๆอีกฝ่าย
”เออ”
“ฉันเพิ่งรู้ว่า...เป็นพวก ทำอะไรแล้วไม่รับ”

อะ.... ไอ้ตรอง...มันทำอะไร...แล้วไม่รับ ?.....
ถึงตรงนี้ผมไม่อยากจะนึก

“ไม่ใช่ทุกคนจะเป็นแบบที่นายคิดเสมอไป …..ไม่ฉลาด...ไวท์”

ฟัง....ดูเหมือน...ไวทยาพยายามเคลมอะไรบางอย่าง แต่ตรองไม่รับเคลม...
แถมยังโดนด่าว่าท้องไม่มีพ่อเพราะโง่เอง เอ๊ยย มันไม่ได้ท้องนี่


“ถ้าฉลาดแล้ว ทำผู้หญิงร้องไห้ ก็อย่าเลยว่ะ”

…......จะว่าไอ้ไวท์มันแทนตัวเองว่าผู้หญิงคงไม่ใช่... ข้อสมมติฐานทั้งหมดพังครืน
ขอโทษนะพวกมรึงครับ กูชักจะอยู่กับสาวๆห้องเรานานไปหน่อย

แต่เดี๋ยวก่อน ถ้าไม่ใช่ตรองไวท์ แล้วมันเป็นเรื่องอะไร?

เงียบไปครู่นึง
แต่ผมเห็นบางอย่างพุ่งริ้วๆแบบที่ถ้าไอ้ตรองเป็นรถไฟ
ควันคงจะลอยออกหูได้ในไม่ช้า

“ใครทำใครร้องไห้วะ!”

“ก็เพราะว่าเอาแต่ทำตัวเป็นพระเอก โน้นก็ไม่ใช่ นี่ก็ไม่ผิด เลยไม่รู้ตัวสักที!”

สาธุ !! ถ้ามรึงจะต่อยกันกูขอกินไอติมให้หมดก่อน เดี๋ยวจะไปเป็นกรรมการให้

“ที่พูดน่ะรู้เรื่องทั้งหมดหรือเปล่า?”
“ไม่จำเป็นต้องรู้ทั้งหมด …..นายมาถามฉัน ฉันก็พูดในสิ่งที่ฉันรู้และเห็น....ไอ้เรื่องที่แกไปทำอะไรไว้"
“ก็บอกไปแล้วไงว่าฉันไม่ได้จีบน้องเมย์”

อ้าวเฮ้ย !! ไหงมาเอี่ยวกับน้องเมย์

“ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรถ้านายจะจีบน้องรหัสฉัน...แต่ควรจะเครียร์ให้จบทีละคน”
“ฉันก็พยายามเคลียร์อยู่ แต่นายน่ะมันฟังไม่ได้ศัพท์ ก็จับไปกระเดียดให้ตรีฟัง”

อ้าวตัวละครเริ่มมากันเยอะขึ้น แล้วตูจะมานั่งแอบฟังทำไมล่ะเนี่ย
ผมเริ่มปวดขมับตุ้บๆจากการประมวลผล

“ไอ้สิ่งที่ฉันเอาไปกระเดียดให้ตรีฟัง มันเป็นแค่ข้อสงสัย นายต่างหากที่ร้อนตัว”
“แต่เท่าที่ดูจากปฏิกิริยาตรี นายพูดมากกว่าข้อสงสัยนะ”
“ไม่คิดบ้างรึไงว่าใครๆเค้าก็คิดเหมือนฉัน....”  

“คนอื่นฉันไม่สน ฉันสนแค่นาย”

“.....”
ผมล่ะนึกอยากให้ราตริมณีมาอยู่ตรงนี้จริงๆ แม่คุณคงสนุกพิลึก

“นายเป็นเพื่อนสนิทของฉัน แต่นายกลับสงสัยในตัวฉัน สงสัยว่าฉันจะทรยศต่อความรู้สึกของรัม แล้วนายก็ไปทำให้ตรีร้อนใจ จนต้องวิ่งมาเค้นความจริงจากฉันเมื่อเช้า”
“นายก็ลองคิดดูเอาเองแล้วกัน ว่าสิ่งที่นายทำ มันชัดเจนพอที่จะทำให้ฉันที่เป็นเพื่อนสนิท หรือแม้แต่ตรีเอง เข้าใจในตัวนายได้รึเปล่า”
“‘งั้นก็ขอบใจมากแล้วกันที่เป็นห่วงความสัมพันธ์ของฉันกับรัมแต่ฉันหวังว่านายน่าจะรู้ได้แล้วว่าอะไรเป็นเรื่องส่วนตัว อะไรเป็นเรื่องที่เข้าไปยุ่งได้”

“ก็แล้วถ้าไม่ใช่รัม ฉันก็ไม่ได้อยากจะยุ่งนักหรอก!!!!”  

ไวทยาเพื่อนรักกระชากเสียงใส่แบบที่ทำเอาผมงง....
แล้ว... ทำไมไม่ใช่รัม เอ่อ อ่อ ไม่ใช่ตรี เอ่อ ไม่ใช่รัม....

สมองผมเริ่มทำงานไม่ค่อยจะทัน หรือนี่ผมเข้าใจผิดไปเอง ว่าไวทยากับตรีกำลังคบกันอยู่
(แน่นอนว่าไอ้ไวทยาเพื่อนเลิฟมันก็อี๋อ๋อกับตรีดีอยู่นี่หว่า)

แล้วเกี่ยวอะไรกับเจ๊รัม...
อาเจ๊ที่กัดกับมันตลอด...
อาเจ๊ที่... ดูเหมือนตอนนี้ไอ้ไวท์มันจะเป็นห่วงเป็นใยจนเกินเหตุ....
อาเจ๊ที่ตอนนี้มีเรื่องไม่เข้าใจกับไอ้ตรอง ซึ่งแน่นอนว่า
คนเดียวกันนี้แหละที่ดูจะแคร์ไอ้ตรองมากกว่าใคร
แล้วมันยังจะเอาตัวเองเข้าไปยุ่ง......?

.
.
.
.
.


"มีใครเคยบอกไม๊ว่าปากนายมันน่าเอาเลือดออกมาก"
ขณะที่ผมกำลังคิดอยู่เพลินๆ ไวทยากระชากเสียงห้วน "ฉันไม่เคยเอาเรื่องใครไปพูดลับหลัง!!!!!!"

“.............”
ความเงียบอ้างอิงบังเกิดขึ้น ตามมาด้วยน้ำเสียงหยันๆจากอีกฝ่าย

“นั่นไง ในที่สุดธาตุแท้นายมันก็มีแค่นี้แหละ”
"เออ ให้มันได้รู้ว่าธาตุแท้จริงๆกูมันมีแค่นี้ล่ะ..."

พลั่ก !!

"กูก็เพิ่งรู้ว่ามีเพื่อนปากดีขนาดนี้"

ถุงขนมในมือผมแทบร่วง ไม่คิดว่าไอ้ไวท์มันจะชกไอ้ตรอง
(ถึงแม้ปากมันจะหมาแบบไม่น่าให้อภัยก็เหอะ)

ชลทิศเซถลาถอยหลัง ถึงจะมองไม่เห็นจากมุมนี้แต่คาดว่าปากคงแหกไม่มากก็น้อย
มันเอามือเช็ดปากลวกๆก่อนจะย่างสามขุมเข้าไปหาไอ้ไวทยาและทำในสิ่งที่ผมคาดไม่ถึงมากขึ้น
มันยกเท้าถีบเข้ากลางอก