เนื้อหาทั้งหมดในบล็อกนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ โรงเรียนลูกบาศก์ ท่านสามารถติดตามรายละเอียดได้ที่ บล็อกหลักของโรงเรียน

อากาศร้อนๆตอนบ่ายแก่ๆวันอาทิตย์ภายในบ้านจิรารุจี
ปกติแล้วเวลานี้เป็นเวลาที่เหมาะอย่างยิ่งยวดในการนอนเล่น เปิดพัดลมพัดเบาๆ
เล่น เอ๊ย เลี้ยงน้องสาวตัวดีที่เพิ่งกลับจากเรียนพิเศษ
ไล่ไปจนถึงออกไปรดน้ำต้นไม้ในดงชะอุ่ม (อันเป็นชื่อเรียกสวนดอกไม้ต้นไม้ของแม่กานต์ โดยผมและพี่นา)

แต่เพราะลูกชายกำลังจะเตรียมตัวออกบินครั้งแรกไปทัศนศึกษาที่ต่างประเทศ
ความคึกคักโกลาหลของบ้านตอนช่วยกันจัดของนี่สิครับ หาดูไม่ได้ง่ายๆเลย
นี่ไม่ติดว่าไอ้ว่านกับโบมาบ้าน ป่านนี้คงมาช่วยจัดแจงเก็บของรุมกันเข้ามาในห้องผมแล้ว

"ดูที่บ้านเอร็งตื่นเต้นดีนะ" 
ไอ้ว่านยิ้มร่าตอนที่มันกลิ้งเกลือกอยู่บนเตียงผมนอนอ่านการ์ตูน
ผมกำลังสาละวนกับการยัดเสื้อผ้าบางส่วนที่พอจะกันหนาวได้ลงกระเป๋า

โบนั่งหมุนเก้าอี้เล่นข้างโต๊ะทำงาน คอมพิวเตอร์เปิดหน้าจอโซเชี่ยลเน็ทเวิร์คสีน้ำเงินเข้มหรา

"รุจเอาของไปแค่นี้จริงๆหรอ?"
โบเลิกคิ้ว(?) หรืออย่างน้อยก็ส่วนหนึ่งบนหน้าผาก 
(ถ้าผมไปเรียกแบบนี้ให้ได้ยินอาจจะโดนฝ่ามือพิฆาตพร้อมรอยยิ้มพิมพ์ใจเข้าได้
ไม่ทราบว่าสาวๆห้องเราติดเชื้อเจ๊รัมกันหมด หรือสกิลปากหมาผมมันอัพขึ้นกันแน่)

"ฮื่อ แค่นี้แหละ เอาไรไปเยอะนิ มี psp ก็กลิ้งได้ทั้งวันแล้ว"
"แล้วแกจะไปทำไมวะ"
ไอ้ว่านหัวเราะฟาดหนังสือมาตีแขนผม
"โฮ้ย ล้อเล่น คุณมรึงล่ะครับ ไม่ยอมไป"
"ก็ติดไปเที่ยวกับที่บ้านนี่หว่า"

ผมรับเสื้อกันหนาวตัวโคร่งที่โบพับเรียบร้อยมา
ตัวนี้เป็นผลจากการไปเดินซื้อด้วยกันกับโบแล้วก็ว่าน
ดูแม่คุณชอบเสื้อตัวนี้เป็นพิเศษเห็นบอกว่าใส่แล้วเหมือนดารุมะ มะๆ อะไรซักอย่าง

"แล้วเอ็งเหอะ ไปไงมาไงถึงได้ชวนพี่คีริลไปด้วย"
"........."
ผมกับโบมองหน้ากัน...



เรื่องมันเริ่มยังไงน่ะหรอครับ เฮ้ออออ
ก็เริ่มจากมันนี่แหละ 

.
.
.


ช่วงเที่ยงของวันที่มีประกาศทัศนศึกษา 
ไอ้เพื่อนตัวดีผมก็ประกาศให้เราสองคนรู้ว่า

"ไม่อ่ะ ไปไม่ได้ว่ะ ติดไปเที่ยวกับที่บ้าน"

แพลนไปเที่ยวกันยกแก๊งค์เกือบมีอันล้มครืน 
เป็นผลให้ผมกับศศิธรรุ่นประหยัดไฟมายืนแทะเล็มไอศครีมกันหน้าบอร์ดประกาศ

เสียงรอบข้างเริ่มจอแจเพราะเลยช่วงเที่ยงไปได้สักพักใหญ่ 
คนที่เพิ่งรู้เรื่องทัศนศึกษาจากเพื่อนทั้งรุ่นพี่รุ่นน้องแวะเวียนเข้ามาที่บอร์ดเพื่อดูรายละเอียด
พี่บางคนทำหน้าเสียดายที่ไปไม่ได้ บางคนคุยกันอย่างออกอรรถรส

.....

ปีนี้พี่ม.6 กำลังเตรียมสอบ อีกไม่ถึงเดือนพี่ๆจะเรียนจบกันแล้วนี่นะ

"โบไปกับใคร ?"
หญิงสาวขมวดคิ้วหน่อยๆ ทำท่านึก

"ไปคนเดียวดีกว่า" เธอว่า"งั้นเราไปคนเดียวบ้าง" ผมว่า 

"........"
"มองทำไมคร้าบบบ"
"จะรอดมั้ยน่ะรุจ? ภาษาเกรียนเมพที่นู่นเค้าฟังไม่ออกหรอกนะ"
รอยยิ้มกว้างกวนๆส่งมาให้แบบอารมณ์ดี 
ผมหัวเราะ ปากหนอปาก ติดมาจากใครเนี่ย !!

"ใครมันจะสปีคไฟแล่บแบบคุณแกล่ะค้าบบบ"

แบบนี้คงต้องหาล่ามพกติดตัวไปด้วย...

"งั้นก็หา"
"??"
ผมมองโบที่กำลังจะแนะนำต่อ 
มองข้ามไหล่ถัดออกไปอีกหน่อยเป็นรุ่นพี่ตัวเล็กๆผมซาลาเปาส่งยิ้มมาให้
รวมทั้งเจ๊หยินที่กำลังทำท่ายิ้มกรุ้มกริ่มกับประกาศทัศนศึกษา

"เพื่อนที่เก่งภาษาอังกฤษ"

สายตาของผมเห็นรุ่นพี่ท่าทางคุ้นตาคนนึง แต่ไม่ค่อยได้คุยกันนักมองมา
นัยน์ตายิ้มๆแบบนั้นชวนให้ยิ้มกว้างตอบกลับไปให้พี่ๆ

"ไปด้วยกันสิ..??" 
โบที่เพิ่งพูดจบหันไปมองด้านหลังตัวเองทันที
สมองของนายอารุจประมวลผลด้วยความเร็วแค่ 3 วินาที 
เหตุผลทุกประการทำปฏิกริยารวมกันเองโดยอัตโนมัติจนผมตะปบปากตัวเองไม่ทัน


"พี่คีริลไปบลอดเวนด้วยกันไหมครับ?"


.
.


"แค่นั้น ?"
"เออ//อืออ"


มันทำหน้าแบบไม่เชื่อหูตัวเอง


"ไม่ไปกับเพื่อนวะ ?"
"ยังไงไอ้ตรองไอ้ไวท์มันก็คงไปด้วยกันอยู่แล้ว วีกับโก๋ก็ไม่รู้เอาไง เอร็งกับไอ้นอร์ทไม่ไป ไปคนเดียวก็ไม่ได้" 
ผมเกาหัวสีหน้าคงยุ่งยากใจพอดู "อยากลองคุยกับพี่เค้าสักครั้งก่อนจบเหมือนกัน น่าจะ"

"สนุกดี"

ไอ้ว่านต่อให้จบประโยคเหมือนมันอ่านใจผมออก
"เออ" ผมพลักหัวมันไปชนหนังสือการ์ตูนที่อ่าน มันโวยวายจนโบหัวเราะออกมา

เสียงเปิดประตูทำเราสามคนหยุดเล่นส่งเสียงโหวกเหวกไปได้ชะงัด

"อลิซเองค่ะ"
"อลิซ มานี่เร้ว"

น้องสาวตัวแสบโผเข้ากอดทันทีที่อารุจย่อตัวไปหา

"มีอะไรอลิซ" ผมปล่อยตัวน้องสาวคิดว่าอลิซน่าจะโผไปกินขนมกับพี่โบตามปกติแต่น้องสาวตัวดียังยืนทำหน้าเหมือนลูกหมาหิวนมเม้มปาก

"พี่รุจๆ อลิซอยากไปด้วย"
"ไปไม่ได้ครับอลิซ" นั่นไง ว่าแล้วเชียว "พี่ไปกับโรงเรียน"
"แต่อลิซอยากเห็นหิม้า"
"หิมะ ไม่ใช่หิม้าฮี้กับๆๆ"
ผมหัวเราะน้องสาวที่พยายามกอดคออ้อนผม

"งั้นพี่รุจต้องซื้อขนมมาฝากอลิซ"
"เอาซ้ากกก กี่ลังดีคร้าบบบบ"
ผมหยิกแก้มน้องสาวเบาๆแบบมันเขี้ยว แผน 1 สำหรับอริสราเมื่อไม่ได้ผล ต้องมีแผน 2 แผน 3 ตามมาเสมอ


แม่ตัวเล็กชูนิ้วขึ้นมา 6 นิ้ว


"โหย เอาไปให้ใครเยอะแยะ"
"ให้คุณตา คุณยาย คุณพ่อ คุณแม่ พี่นา พี่รุจ...." 
น้องสาวตัวเล็กทำหน้ายู่ คงนับเลขในใจอยู่ พอเห็นว่าลืมนับตัวเองปุ๊ป
นิ้วเล็กๆโผล่เพิ่มมาอีก 1
"แล้วก็อลิซค่ะ"
ผมหัวเราะชอบใจแบบที่ไอ้ว่านชอบบอกว่าผมหลงน้อง 
"ด้ายยยยย"

เท่านั้นแหละ โบกับว่านหัวเราะออกมาเสียงดังพร้อมกันเหมือนมันเป็นเรื่องตลก
ตามใจน้องแค่เนี๊ยะเองครับ ! 

"คุณแม่ให้เข้ามาบอกว่าอย่าลืมเอาเสื้อกันหนาวไปเย้อเยอะ เลยค่ะ" น้องสาวตัวดีนั่งบนตักพี่โบประหนึ่งเป็นเก้าอี้ตัวโปรด
"พี่เอาไปแล้วจ้า"
"พี่นาบอกว่าให้เอาม๊าดฉุเมโล่ไปด้วย"
"เอาไปทำไมน่ะอลิซ"
ศศิธรไร้คิวท์ถามน้องผมด้วยความสงสัย
"แคมป์ไฟ" ผมตอบแบบละเหี่ยๆ 

"แล้วก็..." ริมฝีปากแดงๆเจื้อยแจ้วของน้องสาวค่อยๆทยอยบอกรายการที่เมื่อวานทั้งบ้านช่วยกันลิสต์ขึ้นมาแบบจำขึ้นใจ "ผ้าขุนหนู ถุงยา.."
"จ้าๆ"
"มาม่า มีดพก อันนี้อลิซ..."
"ของพี่ครับ เล่นไม่ได้ ไม่ต้องขอ"
เท่านั้นแหละ ตัวเล็กหน้างอไล่รายชื่อของต่อ
"เอร็งเอามีดพกไป ?" ว่านกับโบทำหน้าสงสัยหนัก
"เผื่อๆ ที่บ้านเค้าเป็นห่วง" 

"ไฟฉายน้องหมู" 
"จ้าๆ เอาไปแล้ว" 

ยิ่งเพิ่มรายชื่อยิ่งเพิ่มความสงสัยให้เพื่อนสองคนยื่นหน้ามาช่วยกันดูของที่ผมยัดลงกระเป๋า

"แปรง กับหวี แล้วก็ เข็มทิศ อันนี้อลิซ..."
"ของพี่ครับ" 
ผมหันไปดักคอน้องสาวที่ทำหน้ามุ่ยเรื่อยๆที่ถูกขัดคอ

"เข็มทิศด้วย?"
ไอ้ว่านเริ่มหันมาช่วยผมจัด(รื้อ)ของอีกแรงนึง
"กุจะเป็นอินเดียน่าโจนส์อยู่แล้วครับ"
"งั้นขาดแส้" โบเสริมทันทีทำหน้ายิ้มเป็นนัยๆ
"ไม่ต้องเลยแก" ผมรีบห้ามทัพ 

พอไอ้คำว่าแส้มา หลังๆจะเริ่มมีโซ่มีกุญแจมือมาทั้งห้อง
ไอ้ดงป่าพิศวงม่วงกลางห้องก็ขยันปลูกป่าเดียวกันจริงๆ

"โฮสต์เป็นเด็กหนุ่มสองคนไม่ใช่หรอ?" แม่คุณถามทันที "งั้นเอาแส้ไป..."
"ฮู้ยยย สงสารโฮสต์มั่งม๊ายยยยย"
ไอ้ว่านหัวเราะหึหึ แน่ล่ะ มันไม่ใช่เป้านี่ 

"ทำไมล่ะ สวรรค์สาววายเลยนะ โฮสต์หนุ่มๆ2 คน กับนักเรียนหนุ่มๆในดูแลอีก 2"
โดยไม่มีใครสังเกต อลิซวิ่งปรู๊ดไปถึงประตูแล้ววิ่งลงบันได 

"แม่ค้าาา พี่รุจอยากได้แส้ค่า"

"อลิซ !!" 

ม๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยย 

ผมได้แต่ร้องในใจ... ส่วนน้องตัวเล็กวิ่งลงไปแล้ว 
ไอ้ว่านหัวเราะกลิ้งลงไปกับพื้น ส่วนโบหัวเราะทิ้งตัวลงกับหมอน สะใจแม่คุณเค้าล่ะ

"จะได้แส้ไปสอยมะม่วงแล้วมั้ยมรึง"
"ไป...ฮ่ะ ฮ่ะ ไป  ไปสอยหนุ่ม" ว่าแล้วแม่คุณก็ปล่อยก๊าก หัวเราะจะขาดใจยังมีหน้ามาจะแซวต่อ

"แม่คุณณณ พอรู้ว่าโฮสต์เป็นผู้ชายนี่ก็เอาใหญ่เลยนะ"
โบพยายามหยุดหัวเราะ หายใจเข้าออกยาวๆ ดูท่าจะมีความสุขมาก
"แหม่ อายุ 22 อีกนิดนี่โอจี้....." 

แล้วสายตาของศศิธรก็ไล่กราดมองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า ทำเอาหนาวๆร้อนๆ
เดี๋ยวนี้สายตาแบบนี้ไม่ได้มีคนใช้เป็นแค่ราตริมณีคนเดียวแล้ว..
แม่คุณเหลือบตามองด้านบนเหมือนนึกอะไรบางอย่างออกแล้วลุกขึ้นตบบ่าทำสีหน้าจริงจัง

"ต้องฝากแกดูแลพี่คีรีลดีๆแล้วล่ะ" ก่อนจะยิ้มแป้น

ผมได้แต่ถอนหายใจ ส่วนไอ้ว่านเริ่มหลีกประเด็นนี้จริงๆจังค้นของผมอยู่ 

ผมได้แต่ขออโหสิ คุณโฮสต์ ในใจ
ส่วนอีกใจ ภาวนาให้พอไปถึงที่นั่นแล้ว สาวๆห้องเราอย่าจิ้นกันหนักเป็นพอ !



- TBC -



(จบเห๊อะ จะเขียนตอนไปเจอคุณโฮสต์แล้ว !!)



สรุป 

- รุจจัดกระเป๋า
- เล่าว่าไปชวนพี่คีริลมาเป็นบัดดี้จี๋จ๋ากันได้ยังไง
- แล้วก็เริ่มจัดของ สัมภาระได้แก่

 ตอนนี้คิดไว้คร่าวๆ ว่าจะให้แบกแบ็คแพ็คไปเลยค่ะ
http://www.thaimtb.com/webboard/411/205530-14.jpg
ของข้างในจะพกแค่เสื้อผ้า หมวก ผ้าพันคอไม่หนามาก กับอุปกรณ์ชูชีพ
อย่างพวกสบู่ยาสีฟันยาสระผม ผ้าเช็ดตัวบลาๆ นอกนั้นจะมียากับไฟฉาย
ไฟแช็คกับมีดพกวิคตอเรียน็อค (ขอบคุณน้องบีบี๋มาก)

(และเข็มทิศโดนบังคับเอามาวันแรกอยู่ในกระเป๋าแบ็กแพ็คไปเลยค่ะ ใช้ไม่ได้)
มาร์ชเมลโล่ (บ้าจี้ตามพี่สาวเพราะคำว่าแคมป์ไฟ << คาดว่าความจริงปิ้งไม่ได้)
(โอยเขียนเองขำเอง)ที่ชาร์จแบตมือถือ PSP เอารองเท้าผ้าใบไปคู่เดียวค่ะ ใส่ไปเลย 

ส่วนประเป๋าสะพายเป็นสะพายข้างค่ะ เจ้าตัวชอบห้อยไว้ด้านหลัง
http://www.tarad.com/_tarad/_modules/view_image.php?picname=10%2F11%2Fp9248322n1.jpg&fs=61356c10c4cafd184bc228b1c1bb9fdd

ประหนึ่งนี้
ในนี้จะมีกระเป๋าตัง โทรศัพท์ PSP หูฟัง สมุดเล่มเล็กๆ
(ไม่ได้ใช้จดบันทึก แต่ปกติมีไว้ติดตัวเผื่อจะใช้)
ดินสอสักแท่ง ปล.ไปงวดนี้รุจห้อยพระกับตะกรุดไปด้วยค่ะ (ฮิ้วววว ดูไท๊ยไทย)

- ทีนี้พอมีมีดพก มาร์ชเมลโล่ กับเข็มทิศ เริ่มมีแส้
- พอแส้แล้วก็วาย
- ทีนี้จิ้นแล้วก็ลามปามถึงคุณโฮสต์ 
- โบเข้าใจว่าคุณ โฮสต์ โอจี้ เพราะอายุแก่กว่า 5555
- ส่วนอีกคนวัยไล่เลี่ยกันไม่ได้กล่าวถึง แต่ไม่ได้เข้าใจผิดอะไร
- โบฝากฝังให้ดูแลพี่คีริล
- หวังว่าไปถึงนั่นสมาคมดงม่วงจะไม่ทำงานหนักมากนัก
- เพ้อเจ้อของเยอะเต็มกระเป๋า

Comment

Comment:

Tweet

อุ๊บ....แล้วจะมาเขียนตอบ อิอิ

#4 By KYRIL on 2011-05-16 09:46

เป็นบ้านที่ละเอียด และน่ารักจริงๆเลยค่ะ
แอบขำอลิซ น่ารักมาก มาก มาก ,,- -,,
อารุจนี่ก็พี่ติดน้องสุดใจ โถๆ /ลูบๆ ถือเป็นจุดน่ารักเลยละ
คุณผปค.อารุจก็ละเอียดมากค่ะ/ช็อค มีรายการข้าวของด้วย

ช่วงจัดของ อยากบอกว่าอ่านไปยิ้มไปเชียวค่ะ
นี่มันน่ารักน่าหยิกจริงๆนะเนี่ย ครอบครัวสุขสันต์ XD
อ่านละอยากได้อารุจเป็นพี่ชายบ้างเลย /ผปค.เหยียบ
เที่ยวให้สนุกนะคะ : ) อย่าทำอะไรพี่คีริลละ /บีบๆ
*โดนเหยียบอีกรอบ*

ปล. ขอโทษที่ตามมาอ่านช้านะคะ
ปล๒. โฮสต์ผู้ชายไงล่า สองคนด้วยน้า /โดนชก

#3 By SIN*SIN on 2011-04-24 09:56

โบเลิกคิ้ว(?) หรืออย่างน้อยก็ส่วนหนึ่งบนหน้าผาก
<< 55555555 รุจน่ารักขิงๆ
โอ๊ยยย รุจจี้น่ารักมากค่ะ
ชอบหลายๆจุดเลย อยากจะยกมาให้หมดเลยนะ แต่เอาที่ขำเด่นๆ ,,= =,, ฮึ่มมม

รุ่นพี่ตัวเล็กๆผมซาลาเปา << อันนี้น่าร้ากกกกก
"กุจะเป็นอินเดียน่าโจนส์อยู่แล้วครับ"
"แม่ค้าาา พี่รุจอยากได้แส้ค่า"
พวกนี้อ่านแ้วถึงกะก๊ากกก ฮ่าๆๆๆ

จ...จะบอกว่า ....

ผมหัวเราะชอบใจแบบที่ไอ้ว่านชอบบอกว่าผมหลงน้อง
"ด้ายยยยย"

อันนี้น่ารักโอเว่อร์มว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
/ดิชุ้นยิ้มเขินปากแหกไป

ปล.
"แหม่ อายุ 22 อีกนิดนี่โอจี้....."
/ก็แอบหวังเองว่าสักวันจะเป็นอย่างนั้น ฮึ่มม ,="=,, เมื่อไหร่จะเป็นลุง ...

#1 By Pupu Meteor on 2011-04-21 11:26